KVU Kanovereniging Uitgeest

Hoe gevaarlijk zo'n vreedzaam bos kan zijn!

(klik op de foto voor meer foto's)

Foto's: Anoushka en Annet


Op zondag 30 juli stond de tocht in het Amsterdamse Bos in de agenda. Ook hiervoor waren er erg weinig aanmeldingen helaas. Maar met z'n drieën, Annet, die de organisatie voor haar rekening had genomen, Anoushka en ikzelf, gingen we stipt op tijd op pad richting Amsterdam. Vlak bij het water konden we de auto parkeren en makkelijk instappen. Er werd rond tienen nog een klein buitje verwacht waarna het verder droog zou blijven. Die verwachting kwam niet helemaal uit...

We vertrokken in zuidelijke richting over rustig water met aan weerskanten redelijk dichte begroeiing en veel bomen waardoor de vergelijking met De Amazone als snel werd gemaakt. Ook tropisch regenwoud was een goede vergelijking, met de nadruk op regen. Al kort na vertrek begon het weer te regenen maar onder het dichte bladerdak konden we even schuilen. Toen de bui wel erg hevig werd moesten toch de jasjes even aan. We gingen verder onder de A9 door, maakten daar een rondje van zo'n 3 km en hebben we onze lunchpauze gehouden, ook weer in een beginnende regenbui. Die bleef vervolgens een goed half uur doorgaan dus we begonnen de hoop op beter weer zo langzamerhand op te geven. We hielden de moed erin door ons zo af en toe tegoed te doen aan de bramen die langs de oevers groeiden.

Onderweg kwamen we maar weinig mensen tegen, in het begin alleen een paar collega kajakkers en later ook wat huurbootjes, vooral canadese kano's met gezinnetjes die even lekker de rust van het water opzochten. Verder was er het gebruikelijke vogelleven op en langs het water zoals eenden, reigers enz.

Na zo'n 10 km waren weer bijna bij ons startpunt maar het was droog geworden, de zon kwam zelf weer even door dus we besloten een stukje terug te varen en nog een rondje te maken. Het gevolg van die beslissing zal ons nog lang heugen. Na een klein stukje begon het toch weer te regenen dus we stopten even om de jasjes weer aan te trekken. Naast ons lagen ook een paar huurkano's met gezinnetjes die rustig door peddelden toen plotseling de rust werd verstoord toen een, blijkbaar dode boom, besloot dat het tijd was te gaan liggen. Dat deed hij echter door dwars over het water te vallen op nog geen 10 meter afstand van waar wij lagen! Enigszins laconiek zagen we dit schouwspel aan maar realiseerden ons al snel daarna wat een geluk we eigenlijk hadden gehad dat we net even waren gestopt om onze jasjes aan te doen. Je moet er niet aan denken wat er was gebeurd als we waren door gevaren. Of als de recreërende gezinnetjes iets sneller waren geweest.

Met toch wel een beetje de schrik in het lijf, maakten we ons rondje af en waren we rond kwart over drie weer bij het startpunt. Een mooi en rustig gebied om te varen, ook voor minder ervaren leden een gebied dat goed te doen is dus wat mij betreft later nog eens op de agenda. En dan hopen op meer deelnemers. En beter weer!

Robert.