Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Moffentocht 20 dec 2015

Leve de moffen!
Nee, dit is geen verwijzing naar WO II, maar hier bedoelen we de splinternieuwe KANO-moffen die een aantal van onze leden heeft vervaardigd in de goed bezochte workshop op 2 december jl.
 

Natuurlijk moesten we die nodig eens uitproberen en wel onder “winterse” omstandigheden. Dus verzamelde zich op zondag 20 december een groepje enthousiastelingen bij de loods aan de Meldijk, voor een tochtje rond De Woude, tevens een mooie gelegenheid voor onze beginnende leden om te ervaren dat het ook buiten het vaarseizoen zeer de moeite waard kan zijn om in je kano te stappen. Van de omstandigheden kunnen we alleen zeggen dat ze niet veel met winter te maken hadden: prachtig weer en een uitzonderlijke temperatuur voor de tijd van het jaar. Men spreekt zelfs van record-temperaturen voor november en december dit jaar!
 
Met een zoet windje achter ons was het zeer ontspannen peddelen, over het stille meer dat in deze periode vrijwel geheel gereserveerd lijkt voor de kanoërs. Ongeveer de helft van de groep was in het bezit van de zelfgemaakte moffen, waarvan we toch een beetje het gevoel hadden dat we ze niet werkelijk op waarde zouden kunnen schatten met dit superzachte weer. Maar dat bleek later nog wel mee te vallen!


In restaurant De Woude gingen we natuurlijk even wat extra energie opdoen voor de terugweg want we begrepen wel dat diezelfde wind die ons zo vriendelijk een handje in de rug had gegeven de rest van de route wat zwaarder zou maken…… Bij binnenkomst werden we begroet door Folkert, de kastelein en KVU-lid Max, die bezig bleek met een gecombineerde wandel/ kanotrip en even later wandelden er nog twee leden van Jason binnen. Voorwaar een kanodagje dus!  We lieten ons de koffie c.q. chocomel en gebak goed smaken, maar onvermijdelijk kwam het moment dat we ons moesten gaan meten met de inmiddels flink aangewakkerde wind. Nou, dat hebben we geweten: het was zeer zwaar. Stevig buffelend tegen een windkracht 5, af en toe 6, blik op oneindig en verstand op nul, zoals we dat noemen, kwamen we maar met een slakkengangetje vooruit. Vooral het deel vanaf de Stierop, tot grofweg het surfstrand, was hard werken. Ik was tenminste blij dat ook Gilbert zich nog bij ons voegde. Hij had een solotochtje gemaakt bij wijze van conditietraining maar had wel begrepen dat wij enige ondersteuning op prijs zouden stellen. Zo kreeg ik de gelegenheid om één van de deelnemers op sleeptouw te nemen, die last had van een oude armblessure. Als je zo tegen de wind en de golven in vaart merk je heel goed dat de neopreen moffen uitstekende bescherming bieden. Ik zou zeker koude handen hebben gekregen die, eenmaal nat, door de wind snel afkoelen. Maar nu bleven de handen heerlijk warm terwijl de grip op de peddel totaal niet werd beïnvloed. Kortom, van mij mogen de moffen blijven. En: Daniëlle, Gilbert, Henk (S.), Joke, Robert en Toos, jullie mogen ook blijven, want jullie zijn bikkels. Laten we elkaar nog vaak op het water tegenkomen in het nieuwe jaar.
P.S. Daniëlle, hoe is het met je verwonding die je hebt opgelopen bij het verwisselen van de lekke band? Dat was een onaangenaam staartje van onze tocht! 


Henk (H)