Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

verslag: Kamperen op Schiermonnikoog 15-16 aug 2015

Zijn moeder ging met haar volgeladen strandkar steeds harder lopen om de bus naar de boot te halen. Zelf bleef hij op zijn korte beentjes achter. Dat vond hij niet leuk, keek eerst sip en begon toen zachtjes te huilen. Dat vond ik reden genoeg om het wurm op te pakken en in mijn kano op wieltjes te zetten. Dat voelde blijkbaar heel vertrouwd want op slag stopte het huilen en keek hij heel tevreden voor zich uit.
Dit gebeurde toen we met onze kano's op karretjes weer naar de haven liepen om de terugtocht te aanvaarden.

Een dag eerder vertrokken we vanaf de Meldijk. Dat vertrek had verkeerd kunnen aflopen want er slingerde nog een touwtje los vanaf de boeg van mijn kano. Jan had net een dramatisch verhaal verteld, wat mijn oren niet bereikt had, over een geval waarbij een hele kano dubbel boog in zo'n geval. Hij barst in een homerisch gelach uit om te verhullen dat hij dit euvel nu had veroorzaakt. Ik was even afgeleid om iemand te helpen tillen en was toen het touwtje vergeten. Gelukkig was Annet, net op scherp gezet door het verhaal van Jan, zo vriendelijk mij tegen te houden weg te rijden.

Wieger had een leuke instapplek op het Lauwersmeer gevonden. Van daaruit gaat het richting zeesluis waar we samen met een paar skûtsjes worden geschut.

Eenmaal op zee blijkt het zicht net goed genoeg om de haven van Schier te kunnen zien en wordt besloten om daar op zicht recht heen te varen.
Het was rustig weer dus geen spannende verhalen over grote golven. We liepen zelfs niet vast midden op de zandplaat waar we dwars over voeren. Dat was de schuld van het springtij. Eenmaal in de haven aangekomen tillen we de kano's op de karretjes en lopen we dwars door het dorp als een kano-lint. Het spreekt voor zich dat we bekijks hebben en regelmatig worden aangesproken.

In het dorp worden plannen gesmeed om een ijsje te halen want het voelt hier tropisch warm. Op dat moment mis ik mijn peddel: Oeps, bij de haven laten liggen. Dan toch maar in een soort looppas terug om hem in veiligheid te brengen. Ik ben zeker niet erg scherp dit weekend: eerst dat touwtje en nu dit weer.

Even later gaan we verder naar camping seedune, gelegen aan het gelijknamige weggetje. Het is er prachtig: alle tenten staan in een natuurlijke duinomgeving waardoor je helemaal niet zo'n idee hebt dat je op een camping staat.

Als de tenten staan gaat een groepje lui doen bij de tenten en ik voeg met bij het groepje dat het eiland gaat verkennen. We komen na wat omzwervingen in het noordelijk duin uit waar we bij een bunker lezen dat schier pas ergens in juni 45 is bevrijd. Dat is toch ook balen!
Even later komen we op het strand terecht en moeten nodig pootje baden om onze verhitte voeten af te spoelen.

Helaas vinden we nergens, tot verdriet van Hans, een gelegenheid om wat geestrijk vocht tot ons te nemen. Dan maar terug naar de camping waar we op tijd zijn voor de zogenaamde acclimatisering met wijn chips, nootjes en dergelijke.
We zitten gezellig in een kring en ieder kookt zijn of haar potje. Jan heeft in inmiddels goed contact met zijn buren opgebouwd en mag een soort kleine gitaar lenen waarop hij een aantal nummers ten beste geeft. Een onverwacht talent qua zang en gitaarspel. Zo leer je de leden kennen.

Het was heel gezellig maar om een uur of half elf gaan de meesten van ons toch onder zeil, alleen Hans gaat nog even stappen naar de Schippers-kroeg, een etablissement waar het best gezellig was. Zo horen we de volgende ochtend.

's-Nachts blijft het voorspelde noodweer uit. Buienradar leert ons dat dit precies langs ons eiland is afgedreven. We kunnen in ieder geval droog inpakken ondanks allerlei voorspellingen van een regenachtige dag.

Wikipedia:
De bladeren van de echte lamsoor zijn niet eetbaar. De bladeren van de zeeaster (Aster tripolium) zijn wèl eetbaar en worden als groente verkocht en gegeten, onder de naam 'lamsoren'. Doordat beide planten oppervlakkig op elkaar lijken en in hetzelfde biotoop voorkomen is verwarring snel gemaakt.

We lopen op ons gemak naar de haven. In het dorp nog even een pitstop voor koffie. Eenmaal weer omgekleed gaat het oostwaarts. Niet rechtstreeks terug want onze gids Wieger had bedacht om eerst eens 1 van de kreken te verkennen. Dat is ook een mooie gelegenheid een broodje te nuttigen voor de overtocht. Onderwijl vliegen de sterke verhalen over al of niet giftig lamsoor door de lucht.

Ook worden er interessante combinaties gemaakt van zeekraal, dat daar ruim voorhanden was, op divers broodbeleg.
We volgen de kreek tot het eind waar een fietspad ons tegenhoudt.
Daarna weer recht over naar de sluis bij Lauwersoog. De wind is vrijwel noord en zonder wat te doen gaan we al ruim 2 knopen. Dichter bij onze bestemming worden de golven wat hoger en kan er gesurft worden. Voor sommigen een festijn en voor anderen een uitdaging.
In Lauwersoog komen we precies op tijd om met een schutting in de sluis mee te gaan.

Eenmaal bij onze instapplek terug blijkt dit bevolkt door een legertje van stoere surfers, die ons overigens geen strobreed in de weg leggen. We sluiten dit prachtige weekend af met vis en patat bij de kraampjes die nu wel open zijn. Daarna gaat het regenen :-)

René

Voor foto's en film: klik hier.