Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Zeetocht op 28 sept 2014: een tweeluik-verhaal

Hieronder twee verhalen van Silvia en van John:

Zondag 28-9-14 was het verzamelen in Uitgeest om 9.30 voor een dagtocht zeevaren. Er gingen 8 mannen en twee vrouwen mee, en voor twee mensen was dit de vuurdoop (waaronder ikzelf), dus best spannend!
We hadden er fantastisch weer voor (de beginners in ieder geval) , bijna geen wind maar wel een lekker zonnetje en een kleine branding om in te spelen. We begonnen na goed overleg met onze ervaren vaarders in Castricum om van daaruit naar IJmuiden te varen, stroming mee dus met groot gemak een goede snelheid behaald.

Onderweg onder begeleiding van o.a. Gilbert, Peter en Maarten geoefend met het landen, voorwaarts, achterwaarts, en ook nog zijwaarts (dit vooral niet te vroeg doen!) Belangrijkste les is wel achterom blijven kijken zodat je niet verrast wordt door een hoge golf en er gratis zwemles bij krijgt…
In IJmuiden gezellig een bakje koffie gedronken en toen weer richting Castricum. Dit maal iets verder uit de kust, ik denk zo’n 2 km. , en daar was het water erg rustig, wel wat stroming tegen dus iets minder snel dan de heenweg.
Alweer een heerlijke dag op het water in goed gezelschap!

Ik wil ook graag iedereen bedanken voor de hartelijke ontvangst bij de vereniging, ik ben pas sinds 2 maanden lid van KVU en iedereen is zo enthousiast en behulpzaam geweest dat ik nu zelf helemaal verslaafd ben aan het kajakken!
Silvia

Ja, wat kan ik hier nog aan toevoegen, in ieder geval dat ik ook 1 van de 2 was die de vuurdoop op zeekajakken heb ondergaan.
Het zeewater is inmiddels uit mijn hoofd, zoals Corry had beloofd (maandag pas Corry). Dat water kwam erin, omdat ik een paar keer de zeebodem wilde bekijken (misschien wel verplicht dat weet ik niet meer, het zee water tast je geheugen aan).
De derde keer werd ik daar bij geholpen door “ik geloof dat je dat een breker noemt”. De lafaard viel me aan in de rug, en voor dat ik het wist hing ik op zijn kop in me bootje.

En dan komen toch de lessen die we hebben gehad op het meer toch heel goed van pas, de lus pakken, en ik was er snel uit, Peter ging direct tot actie en in overleg deden we de X redding, en ik zat redelijk snel weer in de boot. Het geeft toch een veiliger gevoel, ervaren mensen in je omgeving, iedereen houdt elkaar een beetje in de gaten. Op de fantastische foto’s van Theo, kan je zelfs zien dat Jos in de gaten wordt gehouden door een zeehond, terwijl hij er zelf niets van merkt, prachtig toch !!

Ik heb die middag veel ervaring op gedaan, bv. te kort droge kleren mee, stroopwafels en een broodje pindakaas met zeewater smaken heel anders dan dat ik gewend ben.
En de ervaring dat we een pracht gezelschap hadden, binnen een club met behulpzame en enthousiaste mensen. Verder sluit ik me aan bij het stukje van Silvia, en ik vind dat we een club zijn met bestaansrecht. En hoop dat dit nog in lengte van jaren voort duurt.
Grt John