Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Pasen op Terschelling

Zaterdag om 12.15uur vertrokken wij, 9 mannen en 4 vrouwen van Peddelpraat naar Terschelling vanaf het gemaal Roptazijl, iets ten Noorden van Harlingen.

We voeren pal tegen wind 5 in door het Kimstergat tot de K28.
Daar bakboord uit over de vlakte van Oosterbierum naar de Oostmeep.

De wind hadden we nu dwars op de boot. Al heel snel bekruipt mij de gedachte of ik hier wel hoor te zijn.
Ik had de grootste moeite om de boot op koers te houden, ik kreeg ook het gevoel dat de golven mij om wilden gooien, net wanneer ik mijn peddel diep in het water stak.
En waar we heen voeren zag ik steeds grotere witte schuimkoppen op de golven.

Mijn peddelmaten waren gelukkig van een geheel ander niveau. Hun outfit zag eruit alsof ze al de hele wereld rond-gepeddeld hadden, en hun zakken zaten vol met spullen waar ze een zwakkeling hulp mee konden bieden. Ook konden zij wel netjes recht vooruit varen, en zij zaten ook nog gezellig te kwebbelen met elkaar.

Ik hoefde me niet groot te houden want ze hadden al lang in de gaten wat voor vlees ze met mij in de kuip hadden, ze spraken me regelmatig bemoedigend toe.

Na een allemachtig lange tijd kwamen we bij de Grote Oosterom Plaat, waar wij over moesten.
Daar kreeg de boot er nog een paar krassen bij omdat we in een mosselveld verzeild raakten. Gelukkig werd na de plaat het water wat makkelijker te bevaren, en kregen wij de Brandaris in het zicht.
Doordat je de haven eerder voorbij bent dan erin, door de sterke stroom was het nog even goed opletten.
Dodelijk vermoeid stond ik na 4,5 uur op de kant.

Eerste Paasdag heb ik een rondje over het het eiland gefietst en twee begraafplaatsen bezocht. Opvallend veel drenkelingen lagen daar, en lang niet allemaal hadden ze een naam; dat zette me wel aan het denken....

De terugtocht begon aan de gure waterkant met een uitleg door de leiding over het weer.
We moesten eerst 2 uur recht tegen windkracht 5 in varen,
En er zou regen of buien en zelfs een beetje onweer kunnen komen.
Als je het niet leuk vond om daar 4,5 uur in te peddelen, was er een alternatief.....de verwarmde veerboot met koffiecorner en gebak.
Er waren drie helden die durfden te zeggen dat ze met de boot gingen.
Ik zag aan de koppen van de anderen dat ze ook liever met de boot wilden, maar waren net als ik bang dat ze voor een watje uitgemaakt zouden worden bij thuiskomst.

Ook nadat de pijn uit mijn kont is vertrokken, en de blaren uit mijn hand, zal ik dit Paasweekend niet snel vergeten. Met dank aan Marianne Makelaar en Paul de Haas.

Ger Heermans