Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Rivierenweekeind op de Waal (27-28-29 september).

Rond 3 uur ’s middags vertrokken we vanaf de Meldijk met een groepje van 5 (Peter vdG, Rob, Annet, Hans en Peter B). Dit was mijn eerste trektocht, en in de aankondiging stond  “neem tenminste 1x warm eten mee”. Ik had dus voor 2x uitgebreid warm eten, naast de pelpinda’s, taaitaai, wijn, energy-bars en chocolademelkpoeder. Want stel je voor dat je meer calorieën verbruikt dan meeneemt.

We hadden net een auto bij het eindpunt weggezet toen we even een McDonalds indoken. Daarna snel weer verder omdat de schemering eraan zat te komen. Van tevoren had ik niet geoefend met het stouwen van de kajak. Ik had nogal wat mee, onder andere teveel eten, maar het ging er allemaal wonderwel in. Deels in de kuip, achter mijn voeten. We gaan er maar vanuit dat we niet om gaan: jammer anders van de wijn. Vanaf camping Waalstrand gingen we kribbetjes varen tegen de stroom in naar ons overnachtingsstrandje de Klompenwaard (Gendt). In het pikkedonker waren we klaar met het opzetten van ons kamp (met barricade van kajaks en opgespannen touwtjes tegen nieuwsgierige koeien). Het bleef niet lang donker. Mannen als Rob en vooral Peter laten zich niet de kans ontgaan om alles wat brandbaar is bij elkaar te slepen en al spoedig ontstond er een vuurzee. Gelukkig heeft de scheepvaart radar tegenwoordig. Annet haalde bakken vol met worstjes en stokbrood tevoorschijn en het werd beregezellig. Ik kreeg te horen dat we een kilometer of honderd zouden gaan varen, maar dat het een Bourgondisch weekeind zou worden mét Bosse Bollen..

Nou, de volgende dag kon echt niet beter. T-shirtje aan, tent helemaal droog, blauwe lucht, windkracht 3-4 maar je voelde niets want hij zat mee. Alleen de zon zat tegen.


Al na korte tijd zaten we op een Nijmeegs terras.


De rivier verbaasde me. Geen pleziervaart behalve wij, duwboten, speelse stroming en overal strandjes waardoor je de kajak bijna overal simpelweg op de kust kon zetten. Bij Dreumel (voorbij Tiel) bijvoorbeeld. Mooi plekje tussen de bomen wat verder weg van de stroomgeul. Nog gezwommen? Nou dóór kwamen we wel, maar zwemmen, neu, niet echt.


Opgefrist kon ik eindelijk aan mijn uitgebreide maaltijd beginnen, terwijl het inferno nog hoger oplaaide dan de vorige avond. Zelfs oude koeienvlaaien gingen erop. Alle wijn werd opgedronken.

De volgende dag rap het water weer uit om Bosse Bollen te eten in het pittoreske Zaltbommel. Daar had Rob zich zo op verheugd en wat viel het hem tegen dat dit een seizoenproduct was. Of hij nog appeltaart wilde? Nou echt niet. Na twee plakken cake en een kroket belde hij Chris. Chris woont daar en zou een stukje meevaren. Inderdaad kwam hij ons ploeterend tegen wind en stroming tegemoet. Hij nam ons mee naar een arm van de Waal bij Gameren. Echt prachtig gebied.

Met gemak konden we door tot de Biesbosch, maar helaas stond daar de auto niet. Voor sommigen betekende dit een stuk heen- en-weer naar Nijmegen, voor anderen een uurtje of wat zonnen op een strandje.
Het weekeind was dus een feest. U kunt nu al inschrijven voor volgend jaar, misschien wordt het een week vroeger in verband met de Bosse Bollen, een seizoensproduct.

Peter Beentjes