Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

15 sept 2013: Tocht van Schardam naar Wijdenes. En ook weer terug.

15 sept 2013: Tocht van Schardam naar Wijdenes. En ook weer terug.
Door Rene, Tineke, Gilbert, Corrie, Ger, Jörgen en Peter B.
Een andere tocht dan eerst de bedoeling was, want oorspronkelijk zouden wij de Waddenzee op, van Harlingen via Kornwerderzand naar Harlingen (35 km). Rene, de tochtleider, had zelfs op Noorse websites gevonden dat de windkracht  11 m/s zou worden zonder schuilmogelijkheid.  Rusten zou op het water moeten, en de wind zou in de middag sterk aantrekken. Hij vond dat toch te bar.
Ik was er – als tochtbeginneling – stiekem wel blij om dat de tocht werd omgegooid, want 17 km rammen zonder zeehondjes bekijken is best een eind.

We waren allen op tijd in Uitgeest en lagen daarom vroeg in het water in het haventje van Schardam, met een lekker zonnetje en briesje in de rug. Simpel tochtje van twee uur naar Wijdenes met veel geklets onderweg. Rene vond het wel best om voor te liggen op schema. Het strandje was groot en voorzien van picknicktafel. Desondanks werden we toch wat onrustig van de stormkopjes in de verte en we besloten niet lang te dralen. Rene meldde dat als het te heftig werd, we meer langs de kust zouden varen en het laatste stuk in de luwte van het land. Ger fluisterde mij toe dat dit theorie was, maar de praktijk toch buffelen.
Ik had al gemerkt dat de vrouwen van ons clubje niet zo veel zeiden, maar wel konden door peddelen. Kop in de wind, eigen tempo en laat het dieseltje maar lopen. Ik zelf dacht: je kunt beter 4 km/h dan 2 km/h want stilstaan kost je ook kracht. Gilbert had al eens verteld over een tocht in de Oostzee, waar de wind zo hard was, dat hij uren gezelschap had van een boei. Dezelfde boei. Af en toe keek ik daarom stiekem naar rechts en zag daar de kerktoren van Hoorn. En een uur later ook nog. Nog een uur later vroeg ik Gilbert of hij toevallig een idee had of we nog ergens heengingen of zo. Volgens hem werden de boompjes op de kust echt wel wat groter. Alsof je gras zag groeien.
Het was 12 km lang een straffe windkracht 5 maar technisch niet zo moeilijk, want we gingen er recht tegenin. Behalve Jörgen. Die had het haventje al eerder opgemerkt wat meer naar stuurboord en rook de stal.
Na 3 en een half uur waren we er toch allemaal en konden we met enige pijn en moeite het water uit. Deze tocht was voor sommigen van ons ongeveer wat ze aankonden, dus prima gepland Rene!

Peter Beentjes