Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Beginnerstocht Noordzee, 13 Januari 2013

Daar stonden we dan met z’n drieën op het strand van wijk aan zee. En met ons allemaal goed ingepakte wandelaars. Een lekker zonnetje, wind uit het oosten (4 Bft), vlakke zee,  temperatuur 0 graadjes. Prachtig toch!
Anoushka was zo het water op, Wieger volgde, en wat mijzelf betreft, voor ik goed en wel was begonnen werd ik terug geworpen door de golfjes, met de nadruk op -jes. Ik spoelde direct weer aan. Wieger kwam direct weer terug, heeft mij recht gezet, en ja hoor, ik door de branding. Dat is toch even moeilijker dan ik gedacht had :-)


We maakten de afspraak dat ik tussen Anoushka en Wieger zou blijven varen. Natuurlijk vergat ik om even achterom te kijken naar herkenningspunten van plek van vertrek.

Wij zijn langs de kust gevaren, langs een overblijfsel van een schip (De Vrijheid), door naar Castricum aan zee.

En ja hoor daar zagen we een kopje van een zeehond, en nog één , even verderop nog één. Bij Castricum aan zee was er een drukte van jewelste, de halve marathon van Egmond werd op dat moment gelopen. Onze aandacht werd getrokken door een gezin aan de kustlijn. De man stond druk te gebaren, zijn zoontje stond er wat sipjes bij. Verderop lag een leren voetbal in zee. Ik pikte de bal op en verloor deze weer, Wieger wist de bal op te pikken en bracht deze terug naar een dolblij jongetje.

We peddelden om een zandplaat heen, om daar vervolgens een korte pauze te nemen. Anoushka had eerder veel meeuwen gesignaleerd op het water. Nieuwsgierig geworden besloten we de koers naar open zee in te zetten. En plotseling in de verte een zeehond, of misschien toch een bal ?… Het blijkt een bal te zijn en vlakbij duikt een echte zeehond op. Niet veel later, nog twee voetballen rijker, poppen her en der de kopjes van zeehonden op. Ik ben de tel kwijtgeraakt, het waren er te veel.

Misschien waren we wat te veel afgeleid door de zeehonden, want alhoewel ik met een lekkere peddel-kadans terugvoer op de zachte deining van de zee, waren we toch verder van elkaar verwijderd geraakt dan wenselijk is op zo’n eerste zeetocht.

Terug naar de kust, en langs de kustlijn naar wijk aan zee. Nagenietend van het uitzicht, de fraaie kustlijn, werd ik opgepikt door een golf, en surfde ik naar het strand. Het volgende moment sta ik met mijn voeten in het koude water en trek ik mijn kajak op het strand. Het einde van een mooie tocht.

De volgende keer ga ik voor de bultruggen,

Theo