Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Tocht over de Rijn deel 2 - 1

Artikelindex


Via de DKV hadden we, alle hierbij aangesloten verenigingen langs de route, in onze planning opgenomen. We zullen in ons verslag hier nog op terugkomen  

Nadat we in Heerhugowaard resp. Uitgeest door onze echtgenotes waren uitgezwaaid vertrokken we vrijdag 21 mei in alle vroegte  naar  Keulen waar Marcel, de zoon van Henk, woont. Nadat we de koffie op hadden kroop Marcel achter het stuur. Rond 15:00 uur kwamen we aan op de camping in Seltz. Na eerst een mooie plaats uitgezocht te hebben wierpen wij onze tenten,  want zo gaat dat nu eenmaal met die werptenten. De kajaks van het dak, en overige bagage uit de auto gehaald, en de tentjes ingericht. We waren er klaar voor. Eerst nog maar wat eten en drinken want Marcel had nog een ritje van een uur of vier voor de boeg.  In het campingrestaurantje was slechts 1 menu’tje te krijgen. Nl. een halve gegrilde haan met friet en natuurlijk biere 33. Nadat we Marcel uitgezwaaid hebben gaan we op zoek  waar we de kano’s de andere dag te water  zouden kunnen laten. Nou, dat klopte precies met wat we al gezien hadden op Google earth. We lopen nog even langs de Rijn en bespreken wat ons strijdplan zou worden. We gaan er voor. Voordat we de slaapzak ingaan nemen we allebei nog een Finkensiepertje. Dat is een bekent glaasje helder gedistilleerd waarvan we de naam aangepast hebben. Dat die naam overeenkomt met die van een foute psychiater uit de vorige eeuw berust natuurlijk op louter toeval. Het klinkt echter wel lekker in “Deutschland”

Zaterdag 21 mei: Jetzt Geht los (of eigenlijk nous allons pour cela). De lucht is strak blauw en we zijn natuurlijk veel te vroeg op. We zetten nog wel even een kop thee, want anders krijgen we die krentenbol niet weg, maar dan gaat alles op de kar en gaan we de 300 meter lopen naar de Rijn. Al een jaar zijn we er mee bezig maar nu gaat het gebeuren. De bagage wordt ingeladen, de tentjes vastgezet, en de reserve peddels nog even gecontroleerd. En dan, 9.30 uur, daar gaan we. Nog even tussen de kribben,  maar dan zal de stroming ons grijpen, en gaan we richting Keulen en naar alles wat we nog gaan tegen komen.

Onze eerste etappe voert ons naar Rheinsheim. Een niet al te lange tocht van 46 km.



Startpunt KM 341 naar KM 387. Dat lijkt een heel eind, maar er van uitgaand dat de Rijn met een snelheid van 5 km per uur stroomt, is dat natuurlijk geen probleem.  Dat het van belang is om goed in de stroming te blijven varen bewijst de meegenomen Gps.  Dat wisten we natuurlijk al van vorig jaar. Indien mogelijk  zoek je de beste stroming op. Dat kan aan de linkeroever, rechteroever, of in het midden van de Rijn zijn. Of in buitenbochten. En dan natuurlijk het liefst die zonder kribben aan de oever. We hebben heel relaxt peddelend wel snelheden van 13-15 km/h gehaald.  Ons startpunt Seltz ligt net even achter de laatste sluis in de Rijn. Dat heeft als voordeel dat er nauwelijks scheepsvaart  is nadat er eenmaal geschut is.  m.a.w. weinig achteropkomend verkeer dus perfect om weer één te worden met de rivier en te genieten. De tocht naar Rheinsheim gaat langs een mooi natuurlijk gebied, bosrijk en geen industrie aan de oevers. Halverwege de tocht nog even op een terras gezeten om een biertje te pakken. Uiteindelijk moet je voorkomen dat je uitdroogt. Zoals eerder vermeld hadden we voor onze reis de Kano verenigingen langs de Rijn opgezocht om te kijken of er daar mogelijkheden waren om tenten op te zetten en daar te overnachten. Niet meer en niet minder. Bij Km 386 zou, volgens onze gegevens,  een kano vereniging moeten zijn. We zien wel een trap maar geen loods. Gelukkig hebben we een telefoonnummer dus bellen maar. Karin Kolbe, van Kanu Verein Rheinsheim, neemt op en natuurlijk heeft ze plaats, ik ben er in 5 minuten. We mogen niet in de tent slapen maar krijgen een sleutel van de loods, mogen gebruik maken van de keuken, van de douche gelegenheid die er trouwens prachtig uitziet, van het krachthonk maar ook van de koelkasten die van alles zijn voorzien en waar enkel een schoteltje staat waar je 1 euro in doet voor bv. een halve liter Erdinger witbier. En hier werkt het. Kunnen we hier in de buurt iets eten Karin? Nou dat is zo’n 3 km lopen. Maar wacht, ik kom jullie wel om 18.00 uur  ophalen en breng jullie naar een eethuis in het dorp. Hebben jullie morgenochtend nog broodjes nodig? Ik kom ze wel brengen. Nou, dat hoefde niet. Maar prachtig, hier wordt gastvrijheid nog met een hoofdletter geschreven. En wat mag dat dan wel kosten? Niets maar leg morgenochtend, wanneer jullie vertrekken, alleen de sleutel  even onder de tegel. Geweldig dat zoiets nog kan.  Je zult wel begrijpen dat we na zo’n start geen grappen gaan maken over verdwenen fietsen o.id. (Theo overwoog zelfs nog even om zijn snor af te scheren)