Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Tocht over de Rijn deel 2 - 7

Artikelindex


Vrijdag 27 mei We zijn wakker geworden en horen iets wat we niet eerder gehoord hebben deze week.  Een paar spatjes regen. Niet veel maar toch. We laden, na onze krentenbol, de kar vol en hopen dat de beheerder ons niet is vergeten (wat best zou kunnen na al dat bier de avond ervoor). Voor het eerst gaat de regenkleding aan en zien we dreigende luchten boven de Rijn. Het lijkt ons verstandig om zo snel mogelijk in de kano te gaan zitten dan houden we het tenminste zelf en onze spullen droog. De beheerder meldt zich even na achten en helpt nog even om materiaal naar beneden te brengen. ‘N laatste groet en we varen weer. Km 636 naar KM 681 nog 45 Km te gaan. Op het moment dat we in onze kano stappen stopt het met regenen en zien we een bleek zonnetje. Prima vaarweer maar we houden onze waterdichte kleding nog maar  even aan. Dat worden dus natte ruggen vandaag. Na de eerste 20 Km van deze dag zie je het gebied langs de Rijn veranderen en doet de industrie zijn intrede. We zijn op weg naar Rodenkirchen, aan de zuidkant van Keulen. Naar de Grun-Gelbe. Een vermaarde, en  grote, kano vereniging met een schitterende accommodatie, en een eigen camping met alles er op en eraan. Het jaar hiervoor, toen onze start plaats Keulen was, hadden we op de camping er naast gestaan en moesten toen voor heel veel regen, en weinig service,  21 euro  betalen. Met onze ervaring van deze week moest dat beter kunnen. We hadden echter nog 24 km te gaan dus nog even geduld. Keulen begint langzaam in zicht te komen. Als een baken toornt de TV antenne boven Keulen uit. Met nog een kleine 10 km voor de boeg begint het. We zien de lucht betrekken en er beginnen wat druppels te vallen maar wat erger is ! Het gaat weer waaien. Hoe het komt komt het maar als het op de Rijn waait dan waait het ook. Het waait geen beetje, of een beetje meer, nee het gaat er dan echt over heen
We moesten de laatste 10 km flink aan de bak. Met hoge eierdoos golven zoals we die al eerder bij Rhudesheim hadden gehad, dreigende regen en wie weet misschien wel omweer.  En dan! Dan zien we de Rodenkircher brucke en weten we dat we er zijn. We staan  op de oever en we hebben  het volbracht. Nog even wat slepen, tenten werpen en douchen, en dan even een toost uitbrengen op de goede afloop. We blijven hier nog even een nachtje bij de kanuverein staan, brengen vanavond nog een bezoek aan de Thai, en even steinwarfen in de Rijn met een kleinzoon.  Dan morgen, eerst de gesneuvelde werptent de afvalcontainer in en,  terug naar Uitgeest. Het is een schitterende week geweest  met mooie trips door een, prachtig mooi gebied met voornamelijk mooi weer.

Nogmaals willen we benadrukken dat de gastvrijheid die we aantroffen bij de Duitse Kano Verenigingen langs de Rijn voor ons onvergetelijk zijn geweest (je zult maar twee van die ongeschoren vreemdelingen op de stoep krijgen).   Hier wordt gastvrijheid  nog met een Hoofdletter geschreven.     

Jawel, onze meisjes waren toch blij dat we weer terug waren.

 

Tja, en wat nu?  Deze tocht is zeker de moeite waard om nóg eens te doen. Er zijn echter nog zoveel andere mooie trips te maken. Zowel hier in Nederland, als daarbuiten.  
Bijvoorbeeld de Elbe, van Dresden tot Hamburg, lijkt ons  wel wat. Van de winter maar eens wat mogelijkheden bekijken.  En dan natuurlijk die zware kajaks!!!