Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Een weekend wildwater varen in de Belgische Ardennen

June 29, 2008

Een weekend wildwater varen in de Belgische Ardennen

(bevindingen van een introducé)

Ingebracht: het adres van PBO buitensport
Aktie : de activiteitencommissie van KVU steekt de koppen bij elkaar
Resultaat : een wildwater weekend met KVU in de Belgische Ardennen en ik mag mee als introducé!

Tijdens een tocht Noorderhaaks-Texel kwam toevallig het kanovaren op wildwater ter sprake. Als buitenstaander van KVU en collega van Wieger en Laurens had ik goede ervaringen met PBO sport, en zo werd één en één twee.

En dan is het zo ver.

Daar sta je dan, vrijdagavond half 8, voor de loods in Uitgeest. Behalve Wieger en Lies (1 keer gezien) staan daar nog 13 andere, mij onbekende kanovaarders, om het weekend mee door te brengen. vier auto’s bepakt en bezakt met tassen, kanobenodigdheden en zoals later bleek, héél véél proviand.
Achter in de auto van Rob zoefden we naar België, en kon ik alvast kennismaken met Annet, Kasper en Rob.
Iets na 11 uur arriveerden we bij La Scierie, het huis van PBO sport in de Ardennen. Een groot stenen huis met verschillende slaapkamers met stapelbedden, een huiskamer met open haard, douches en een keuken.
Een prima verblijf voor het komende weekend!
Intussen waren de instructeurs Joost en Pieter gearriveerd en stelden zich voor. De derde instructeur Dirk zou de volgende ochtend komen.
Al gauw had het gezelschap zich rond de open haard genesteld.
Even alle namen repeteren: wie zijn er allemaal mee? Jos S, Jos D, Annet, Gilbert, Lies, Jan, Rene, Maarten, Kasper, Chris, Wieger, Anoushka, Ton, Rob, Wieger en ondergetekende. Mattijs en Dick zouden ook meegaan, maar moesten wegens omstandigheden afzeggen.
De aankomst in België en de verjaardag van Annet om 0.00 uur werden beklonken met allerlei meegebrachte versnaperingen.
Samen met Annet, Anoushka en Lies beklom ik in de late uurtjes de stapelbedden in de “kanokamer”.

De weersverwachting voor het Belgische weekend was treurig: koud, nat, sneeuw, en er waren hagel- en onweerbuien voorspeld.
De eerste dag liet zich ook niet van de beste kant zien: il pleut sans verse.
Dit mocht de pret niet drukken: na het ontbijt, klaargezet door de instructeurs, kon het gezelschap niet wachten om te gaan peddelen. Eerst naar de loods om het materiaal uit te zoeken, en daarna naar het startpunt. Terwijl de chauffeurs weer naar het eindpunt reden om daar de auto’s klaar te zetten, gaf Pieter enige instructie. De toon werd gezet toen hij vertelde dat eigenwijzigheid wordt afgestraft: een tijd geleden had een cursist het leven gelaten door op eigen houtje een stuw te nemen. Een goede waarschuwing.
[image]

 

Er werd besloten om in 3 groepen te varen: 2 groepen van gelijk niveau en een groep voor vaarders voor wie dit avontuur echt nieuw was.Al meteen na de start deed zich het eerste incident voor: Jos S voelde zich niet lekker, kreeg een bloedneus en raakte gedesoriënteerd.Het was beter dat hij niet verder zou varen. (Later kregen wij te horen dat hij in de tijd dat hij wachtte, uitgenodigd werd door een vrouwelijke Belgische tandarts, die vroeg of hij bij haar een douche wilde nemen..)De Ourthe is een regenrivier, een “WW1” rivier. Na al het overvloedige nat van de afgelopen weken was hij flink buiten zijn oevers getreden, waardoor bomen midden in het water stonden. Niet echt handig! Zo bleek ook later op de dag toen tegelijkertijd Gilbert in de takken bleef hangen en omging, Anoushka ook het ruime sop verkoos, en ondergetekende te laag het keerwater inging, waar vervelend genoeg ook al weer een boom stond. 3 man sterk te water. Instructeur Joost hing op een klein eilandje zijn kano in een boom om de drenkelingen te hulp te schieten.
Tussen de middag werd er geluncht in een modderig weiland. Kokkin Marieke en zoon brachten heerlijk warme thee en koffie.
Na veel keerwatertjes en valletjes waren de leden van KVU aan het eindpunt koud, nat en ingewijd in de geheimen van stromend water.

[image]

Jos S ontpopte zich als prima kok en iedereen liet zich het maal goed smaken (met als typisch Belgische specialiteit: salades met minstens een hele fles slasaus)
Tijdens het roosteren van het vlees raakte Jan aan de praat met 2 Belgische vissers, en zo schoven er een forel en twee vissers aan tafel bij.
Door de humor van Jan en Rene, de wijn, het avontuur, de doosjes met spreuken van Ton gingen velen die avond met buikpijn van het lachen naar bed.

[image]

Zou Wieger voor-spellende dromen hebben?
Na nacht één vertelde hij over sneeuw te hebben gedroomd. Toen de gordijnen na nacht twee open gingen… waren de Ardennen veranderd in een kerstkaart. Er lag een aardig pak sneeuw.
Bij het ontbijt vertelde instructeur Pieter dat we die dag een stuk gingen varen waar niemand uit zijn kano kon stappen, het gebied was niet bereikbaar voor auto’s of wandelaars en gezien de slechte weersverwachting mocht daarom alleen iedereen mee die zich goed voelde en het aan zou kunnen. Het was opeens een stuk stiller aan de ontbijttafel dan de dag ervoor. Ton besloot om samen met Jos S in het huis te blijven.
Met de auto’s gingen we een hoger gelegen gebied in. Een prachtig stuk natuur, en zeker vanaf het water gezien. Een ree, een ijsvogel en een bever werden die dag gespot. De sneeuw was verdwenen en de buien bleven achterwege.

[image]

Intussen was het niveau van de leerlingen behoorlijk gestegen: er werd met de achterkant van de kano in een golf gehangen,

er werd gedanst in een wals en keerwateren vormden alleen nog maar een uitdaging.

Met deze ervaringen stapten we om 3 uur koud, moe en tevreden aan wal.
Op de terugweg in de auto’s werden er heel wat uiltjes geknapt en het wildwater avontuur werd ’s avonds 9 uur afgesloten bij de Italiaan in …. Uitgeest.

Voor mij was dit een ander avontuur dan voor de peddelaars uit Uitgeest: het wildwatervaren en PBO sport waren mij welbekend, maar hoe was het om met 15 onbekende mensen een weekend te varen?
Toen ik hoorde dat er nog één ligplaats in de loods te vergeven was, heb ik mij meteen als lid opgegeven. Het bruisende van de vereniging, wat al te zien is in jullie website, was ook in dit weekend duidelijk aanwezig. Ik hoop het nog vaak mee te maken en daarom: tot ziens in Uitgeest!
Jacqueline van der Veldt.

Foto’s van Gilbert en Rene

[image]

Voor alle foto’s zie http://picasaweb.google.nl/lies.venhuizen of elders op deze website.