Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

NKB-SAU zeekamp op Spiekeroog

NKB-SAU zeekamp op Spiekeroog [door: Maarten]

Het leek zo mooi: een week kanoën bij Spiekeroog in de Duitse waddenzee. Een zeekamp à la Vlieland, maar nu in mei en samen met de duitse Salzwasser Union. Het water dus nog koud, maar daar zou het mooie voorjaarsweer ruimschoots voor compenseren, toch? En het begon zo mooi in mei: twee weken lang stralend zomerweer. Maar waar ik voor vreesde werd waarheid. Ons ‘mooi weer’ quotum voor mei was al ruim verbruikt tegen de tijd dat ik samen met Wieger naar Neuharlingersiel reed. Zuidwest 6-7 doen ons besluiten om niet met twee kano’s op het dak over de afsluitdijk te gaan. Maar ook binnendoor via Flevoland waaien we meer dan dat we rijden richting het duitse wad.
Daar aangekomen vluchten we snel het wachthokje van van de veerboot binnen en van ons plan om ter plekke rustig uit te zoeken hoe de hele kampeeruitrusting in onze kano’s past komt weinig terecht.

KLIK hier voor foto's

Na een laatste koffie met rabarberstreusel pakken we tussen de spetters door onze kano in. En dan om 18.00 uur, vlak na hoogwater, varen we naar Spiekeroog. Het decor is indrukwekkend: wind, regen en golven. De witte veerboot steekt fel af tegen de donkergrijze lucht. De toon is gezet. De rest van de week speelt een hele schoolklas van lage drukgebieden tikkertje boven noordwest Europa.
Gelukkig is de weersvoorspelling ’s avonds aan de pessimistische kant en valt de werkelijkheid iedere ochtend mee. Windkracht 5 is best aardig na een voorspelling van 6-7 met windstoten en onweersbuien. Soms beginnen we met theorie totdat het weer een beetje geluwd is. Een Spiekeroog omronding en een tweedaagse tocht naar Baltrum vallen helaas in het water maar Hans, Govert en Stephan weten toch iedere dag het programma zo in te vullen dat we lekker kunnen varen en oefenen. De sfeer is prima en het is leuk om samen met de duitse deelnemers te oefenen. De verschillen zijn maar klein en die maken het juist extra interessant: de SAU-leden varen bijvoorbeeld met een aangelijnde peddel en dat heeft als grote voordeel dat je hem niet kwijt kan raken in onverwachte situaties. Dat je in zo’n extra lijn verstrikt zou kunnen raken weegt voor hen niet op tegen de voordelen.
Als je zo’n week achter elkaar op het water zit, merk je aan alles dat je steeds lekkerder gaat varen en onspannender in je boot zit. Dit lijkt echter niet te gelden voor onze instrukteurs die telkens weer uit hun boot vallen. Gelukkig gaat onze X-redding steeds beter en hoeven ze nooit lang in het water te liggen (al dachten ze daar zelf waarschijnlijk anders over). SAU-instrukteur Stephan heeft inmiddels veel van ons geleerd en weet zelfs mét peddellijn zijn peddel te verliezen. Ook aan de vooravond van de examendag is de voorspelling zo slecht dat we de nederlandse examinator niet durven vragen om naar Spiekeroog te komen. Helaas voor on dus, maar gelukkig valt het weer ook dit keer weer mee zodat de duitsers wel op kunnen voor hun ‘A-schein’. Wij doen ook mee als proefexamen zodat we nóg een dag kunnen oefenen met slepen, redden, branding en geniepige theorievraagjes.
Als uitsmijter kunnen de liefhebbers nog meedoen aan een rolling class van Freya Hoffmeister, een voormalig turnster die in haar ‘Sexy Hexy’ op vele manieren kan eskimoteren. Na een korte theorie sessie op het land en een paar inspirerende eskimorollen, mogen we zelf aan de slag. Eerst rustig liggen op het achterdek, dan ontspannen zijwaarts in het water glijden met de armen gespreid naar achteren. De peddel slechts losjes tussen duim en wijsvinger en lekker op je rug naast de kano in het water liggen. Beetje naar voren, de boot ‘over je heen laten vallen’, weer naar achteren bewegen en dan weer rustig op het achterdek en overeind komen. De sleutelwoorden: rol met je hele lichaam en doe het langzaam, langzamer, echt heel langzaam. En dan de eerste volledige rol: onderduiken en vrijwel de eerste poging lukt het me om weer boven te komen. Wat gaat dat gemakkelijk. Toen de Zeeuwen hun ‘luctor et emergo’ bedachten waren ze geen kanoërs, want met worstelen heeft dit niks te maken. Een heerlijk gevoel en totaal anders dan de krachttoer die ik tot nu toe moest uithalen om weer boven te komen. Dan volgen, met wisselend succes, nog andere variaties: voorover, achterover met peddelslag en zelfs van achter naar voren. Eén ding is me duidelijk: dit is minstens zo leuk als het varen zelf!



Voor meer informatie en verhalen, zie:
www.nkb.nl
www.salzwasserunion.de
www.qajaqunderground.com/freya
http://kajakwoerden.blogspot.com/


Tekst: Maarten van Haaften
Foto’s: Hans Heupink