KVU Kanovereniging Uitgeest

Dan zit je als bestuurslid van een kanovereniging een beetje te somberen omdat er weer eens zo weinig belangstelling is voor de georganiseerde tochten. Dan komt zelfs de gedachte bij je op om van de club maar een stichting te maken die slechts een kanostalling exploiteert. MAAR dan is het opeens een prachtige nazomer dag en zijn er maar liefst  vijftien enthousiaste deelnemers aan de jaarlijkse barbecuetocht en zitten we vervolgens met meer dan vijfentwintig mensen in een gezellige ambiance bij ons clubgebouw aan de maaltijd, “oude” en “nieuwe” leden, vrouwen en mannen.
Onze notoire gangmaker Ton had weer een spectaculair spel bedacht, waarbij de liefhebbers mochten proberen om de overkant van de haven te bereiken in een piepkleine kajak die met een stevig elastiek aan de kade was verankerd. Daarbij moest je dan ook nog de aan een lijn bevestigde boeien één voor één aanraken. Niet iedereen had daar zin in, want je kon wel eens nat worden. De hoofdprijs, een heuse bokaal, werd in de wacht gesleept door een dame die niet alleen sterk was, maar bovendien zeer slim bleek te zijn. Omdat de spelregels niet vermeldden dat je per se je peddel moest gebruiken nam zij simpelweg de lijn in haar handen en trok zichzelf in het bootje naar de overkant, in een recordtempo. De andere macho’s en krachtpatsers hadden het nakijken! Om vijf uur was het vuur precies op de juiste temperatuur om de vlees-  vis- of vegetarische gerechten ( de laatste weer verrukkelijke receptuur van Tiny en René!) te roosteren. De heerlijke salades (dit jaar voor het eerst niet meer afkomstig van Leo c.q. snackbar Estrella, aangezien Leo eindelijk van zijn welverdiende pensioen mag gaan genieten), stokbrood en diverse sauzen waren daarbij een heerlijke aanvulling. En toen we nog lang niet uitgepraat waren, maar het tijd werd om toch op te stappen, was het weer verbazend om te zien hoe snel en efficiënt alle rommel opeens weer opgeruimd was.
Leden van de KVU, wat zijn jullie met zijn allen een fijne club mensen. Ons motto is: alles kan, niets hoeft. Ieder bepaalt voor zichzelf wat hij/zij wel of niet wil doen en er zijn altijd weer leden bereid om de handen uit de mouwen te steken. Het is een voorrecht om daar als bestuur bij betrokken te zijn. Bedankt allemaal!


Naschrift:
Dit stukje schrijf ik een week later, op ook weer zo’n prachtige zonnige dag. Ik zat met mijn familie bij Deining op het strand van Bakkum en daar zag ik een grote groep zeekano’s, onder leiding van Gilbert, de zee op gaan voor een echte instructiedag. Na een poosje waren ze verdwenen in de richting van Wijk aan Zee. Hoe zo “weinig belangstelling”, dacht ik even. Een mooi einde van de zomervakantie!
Voor iedereen die weer aan het werk is: werk met plezier en spoedig tot ziens op het water.
Henk.