Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

Op de koffie bij Staatsbosbeheer

Op zaterdag 30 juni togen 11 clubleden (Kasper, Johan, Rob en Annet, Rene en Tiny, Maarten, Peter, Wieger en Anoushka en Jan) naar Lauwersoog voor een korte kampeervakantie, maar ook voor een kajaktocht natuurlijk.


Volgens de briefing van Rob:

Verzamelen  Uitgeest zaterdag 30/6 08.30, terug zondag 1/7 17.00

Zaterdag  30/6  : HW Lauwersoog 12.40    295 cm. + LAT Lauwersoog- Schier haven 5 nm (9km.)

Boten opladen 08.30
Vertrek Uitgeest 09.00
In  Lauwersoog wat eten 1100-12.00
Vertrek Lauwersoog 12.40  (rechtstreeks naar Schier haven.)
Aankomst Schier 14.20
Kamperen op Camping Seedunen. KARRETJE MEE !  (1,5 km lopen!)


Zondag 1 / 7 :   HW Lauwersoog 13.25

Terugweg via Noordzee (10nm. )en Engelsman plaat of weer via de haven (5 nm) .
E.e.a afhankelijk van het weer.
Vertrek camping 08.00  ( 1,5 km. lopen)
Vertrek strand 09.00
A/V Engelsmanplaat 10.15 / 10.45
Aankomst Lauwersoog 12.30

Het plan was om als een streep naar het haventje van Schiermonnikoog te varen. Tiny had net een oogoperatie ondergaan en besloot daarom met de veerboot te gaan. Terug zou het grootste deel via de mooie route terug voeren vanaf het Noarderstraun (zo heet het daar) om het eiland heen. Kasper, Wieger en Anoushka sliepen uit en zouden proberen gelijktijdig met ons aan te komen op het vasteland. En dat lukte, op 10 minuten nauwkeurig.

Maar eerst moest er, traditiegetrouw, kibbeling worden gegeten in de haven. Daarna gingen we op een koers ongeveer 20o oostelijker dan de jachthaven van Schier. Door de wind uit het oosten (4 Bft) werden we keurig in de haven afgezet. Met onze karretjes liepen we het dorp in.

In het dorpscentrum moesten nog wat boodschappen gedaan worden door de mensen die een te kleine kajak hadden. Wij stonden buiten wat te lummelen totdat we Kasper en Rene aan een halve liter zagen zitten. In de schaduw. Na enige aarzeling is de rest daar ook gaan zitten. En de aandacht die je op zo’n terras dan krijgt als zeevarende!

Ha, ik zal mijn vrouw op jullie afsturen! …???
Ja wij hebben een sloep in het Lauwersmeer. En wij moeten hier altijd heen met de veerboot want mijn vrouw durft niet met de sloep naar de overkant. Ik zal haar laten zien wat jullie doen met jullie wankele bootjes. Dan moet het met de sloep toch ook lukken?

Ach, dat ist doch ja Dól zoéne Kano! En dat hele Meer overgevaren! Mens, wat een kleine Oppning. Daar passen wij doch helemaal niet Drinn. Ja, jullie zijn Schlank, dat kan men schoon zien.

Hoi ik wou nog wat zeggen. Ik lig met mijn tweemaster voor de haven en zag jullie binnenvaren. Kom ik even later naar het centrum om daar een terrasje te pakken zie ik jullie hier zitten met de bolides …rrrecht voor de deur! Hahahahaha! Geweldig!

Camping Seedune is zoals een camping moet wezen. Bij gebrek aan auto’s zijn er ook geen caravans. En zonder caravans hoeft elk plaatsje ook niet te worden geëgaliseerd. Het was dus: zoek maar uit waar je wilt staan. Ook traditie zijn de manmoedige pogingen om op 1 brandertje drie gangen te koken zoals Magret de canard à la poêle (facile). Maar er zijn ook nog pelpinda’s en un bouteille de vin rouge (per persoon). Jan Zaal had zijn slaapzak vergeten maar werd door iedereen warm aangekleed. In de zon was het heerlijk en de dauw bleef uit, die nacht.

Het was om 8 uur nog laagwater dus het was een flinke hijs voor de karretjes over het strand. Aan het einde was een kleine verlaging met daarachter een zandbankje. Op het zandbankje aangekomen verwijderden we de karretjes en stouwden we de ruimtes vol. Ineens begon de (spring!)vloed wel heel erg snel op te komen en moesten we als de donder de spatzeilen vast zien te krijgen terwijl de golven elke 3 seconden midscheeps tegen de boot sloegen. De boot in de tussentijd weer recht krijgen en als een zeehond de zee in hoppen was nog wel een dingetje.

Er stond weinig wind (zal het 2 Bft geweest zijn?) en de swell begon fijn. Maar al snel ontstond een schitterende ballenbak. Golven vanuit totaal willekeurige richtingen (maar nooit van boven)  die met elkaar samenwerkend taartpunten van grote hoogte vormden die ons links en rechts in de oksels klotsten. Al gauw zag je niet meer dan één kajakker tegelijk en dat is maar goed ook, want alle aandacht moest gaan naar de balans en een boot op ramkoers heb je dan net niet nodig. Waar moesten we heen? Gelukkig riep Rob “koers tweezeventig (een duur woord voor “west”). Dat gaf ons weer wat houvast in het leven. Foto’s zijn er van deze episode niet. Ik dacht er geen milliseconde aan om mijn peddel met één hand een tiende seconde los te moeten laten. Toch was deze ballenbak wel fijn, want de boot behield zijn tegenwoordigheid van geest. Hij ging gewoon een etage hoger als dat nodig was. Aan de rust kwam een einde toen Rob riep: kijk uit naar een boei. Moet ergens in de buurt zijn. Een groene boei, nummer 18.

Boei? HIER? Boeie!

Een kwartier later was de swell gewoon weer een swell en vonden we de groene boei. Nummer 14, maar toch. Hier begon het Gat. Het Gat is een begrip. Een rivier tussen Schiermonnikoog en de platen ’t Rif en Engelsmanplaat, die met een wijde boog terug zou voeren naar Lauwersoog. Wij voeren langs ’t Rif en dat zag er goed uit. Je kon erop lopen en het was zand. Maar het was nog te vroeg voor een eet-/drink-/sterke verhalen-/zwempauze. In de verre verte zagen we een huis, dat ver boven de nogal platte omgeving uittorende. Het bleek een heel sterke constructie te zijn. We gingen nieuwsgierig een kijkje nemen. De zee was er kalm en 20 cm diep. Het huis bleek bewoond, door een leuke meid die hier al een week zat. Het huis was van Staatsbosbeheer en zij telde alle vogels die bij hoogwater op de platen op een kluitje kwamen zitten. Daartussen ook zeehonden. Op het einde van de zomer zitten op ’t Rif 80.000 vogels (Noordse stern, visdief, dwergstern, reuzestern, eidereend). Elke keer dat er met hoogwater een mens op zo’n plaat verschijnt vliegen er 80000 vogels op en die moeten daarna allemaal weer eten.

Na een kwartier bijpraten wilden we verder om zelf ook even te rusten, maar dan op Engelsmanplaat. Nou dat mag niet! Op de plaat mag je niet bij hoogwater plus of min 3 uur! Ook op Engelsmanplaat? Ja, dat geldt voor alle platen! Dus wij hadden net wel op ’t Rif kunnen zitten? Ja, dat had je kunnen doen! Om 13.25 is het hoogwater en ik zag jullie langs ’t Rif varen om 10.12 uur. Dus het was kiss-and-ride geworden maar het hád gekund. En nu kan niets meer. Maarr-eh: willen jullie koffie?

Met suiker (Maarten!)? Ook met suiker!

Sara, want zo heette ze, zat hier wel vaker een week, nu met een vriend. Vroeger zat ze hier met haar vader met windkracht 10, of met bliksem waar je maar keek. En dat met een prachtige Swarovski verrekijker die drie platen verder kan kijken en over beide eilanden. Elke zeehond, boei en eigenwijze kajak kan je vanaf grote afstand zien. Ze heeft geen bootje, maar wel een kajak in Alkmaar. Nou ja: je snapt het. De uitnodiging voor een bezoek aan de Meldijk staat. En neem je kajak maar mee. Bovenop Maartens auto.

Na een lange pauze maakten we de kajaks weer los van de sleeplijn en vertrokken we. De zee was een meter hoger en de wind aangetrokken tot een dikke vier Bft oost-zuid-oost. De stroming naar dezelfde richting toe was echter sterker. Veel stampen en sproeien dus. Aan het eind voorbij de haven van Lauwersoog was de stroming op en kenterde het tij. Het ronden van de kaap bij windkracht 5 richting lager wal kostte ons daarom nog best wat kracht.

Wat een tocht! De schittering, het zout, de weidsheid hier in Nederland. Het jongensachtige gepruts met de brandertjes op de camping! Dank aan de tochtleider Rob en cheerleader Rene.

Wat goed dat je dit weer kunt Annet!

Peter

 

P.S. voor de volgende tocht deze kant uit, kijk eens op de volgende websites:

https://www.staatsbosbeheer.nl/Natuurgebieden/engelsmanplaat

https://www.waddenzee.nl/beheren/onbewoonde-eilanden/onbewoonde-eilanden-en-zandplaten/het-rif/