Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

2019: Het 30-Jarig bestaan van kanovereniging Uitgeest.

Een jaar of 6 geleden begon Jos Schimmelpennink met het doorspitten van de archieven van de club voor het 25-jarig jubileum en maakte daar een heel mooi boekje van, compleet met foto’s van voorgangers van KVU. Ik was toen nieuw lid. Ik heb het boekje thuis teruggevonden en doorgelezen. Voor wie dit ook wil: ik leen het graag uit.

In 1989 hadden we al meteen 40 leden, en de boten lagen al meteen bij Zonjee. In de loop van de tijd werd dit steeds meer uitgebreid. Al in 1994 konden we 120 boten stallen en waren er 100 leden (maar eind 1997 terug naar 78 leden). Vanaf de ALV van 2003 is er een rookverbod in het pand. Dat moeten we misschien ook maar zo laten. In 2009 waren er maar liefst 130 leden. Dat was de top, maar gelukkig is het nu niet veel minder (rond 125 nu). In 2012-2013 vond een grote verbouwing plaats met de aanleg van de kleedruimten en goede sanitaire voorzieningen van nu.

Wat Jos was opgevallen, en bij nalezing mij ook, was dat de vereniging in het begin hele gezinnen erbij betrok, en er verslagen kwamen over het dames volleybalteam van de club, bowlingmiddagen, kanopolo in het haventje en tochten met canadezen (zonder hoofdletter). Tegenwoordig is het (eenpersoons) kajakken wat de klok slaat.

Ook een leuk feit voor de trainingsbeesten onder ons: ene Matthijs Walstra (die vlakwatervaarders bij de KVU bestempelde als watjes) heeft in 2003 een rondje Spijkerboor (19.85 km) neergezet van 2 uur, 18 minuten en 30 seconden. Dit is 8.6 km/uur. Dit record is nog nooit geëvenaard of gebroken.

In 2004 is een omslag naar meer zeekajakken dan vlakwaterkajakken een feit. Vanaf 2007 kunnen we brandingkano’s stallen op het strandplateau in Bakkum wat uiteraard een grote impuls oplevert voor het zeekajakken.

In 2006 komt de website www.kanovereniging-uitgeest.nl in de lucht, onder leiding van Kasper Scholte Albers, Rene van der Zwan en Chris Groot. Wat zou deze vereniging zijn zonder website, digitale nieuwsbrief en Facebook.

 

En ja, wat is er nieuw, waar gaan wij heen, de komende 5 jaar? Als ik dat zo even langs ga:

Ik zie dat door een heel actieve begeleiding en instructie van nieuwe leden er flink wat aanwas is. Tegenwoordig is er niet alleen instructie, maar ook worden er meevaar-groepjes gevormd. Dit houdt de vereniging gezond, de komende jaren.

Ik mis de opslag van brandingbootjes op het strandplateau, en ik denk velen met mij. Want het goed heen-en weer varen in een branding moet je leren: dat doe je niet tijdens die maandelijkse zeetocht. Er zijn gesprekken gaande over trainingsessies voor de kust, een aantal maal per jaar om iedereen die de zee op wil op niveau te brengen. Dit seizoen? Wie weet. Volgend seizoen: zeker!

Parallel daarmee zien we dat er momenteel te weinig tochtleiders zijn en er nog geen nieuwe bij komen. Dat geldt voor zeetochten (ZV) maar ook voor vlakwater- en riviertochten. Maar het is heel duidelijk dat een nieuwe generatie staat te trappelen om in dit gat te springen. De komende 5 jaar vaart deze generatie volop, ondersteunt de nieuwere leden met het aanleren van de kajakvaardigheid en leidt tochten. Deze vereniging kan leden binnen de club opleiden!

 

Tot slot: de komende barbecue op zondag 25 augustus (meld je aan!) staat in het teken van het 30-jarig bestaan. Hebben nieuwe leden daar wat mee? Dat hoeft helemaal niet. Maar jullie zijn van harte welkom. Want het gaat niet alleen om de nostalgie en oude verhalen, maar ook om de toekomst.

Peter