Kanovereniging Uitgeest Kanovereniging Uitgeest       Neem de tijd pak de kano

In memoriam: Klaas Koelemaij

De blauwborst

Een paar weken geleden peddelde ik met Klaas over het Uitgeestermeer.
We deden een rondje De Woude, met koffie uit de thermos en broodjes kroket en een biertje bij een uitspanning aan het water. Ik had Klaas ooit aan een zeekajak geholpen, nadat we een keer met mijn Canadese kano een paar uur langs de rietkragen van het meer hadden gescharreld. Klaas vond het prachtig, een beetje rommelen op het water, en hoopte op een dag nog eens met die zeekajak naar ‘de plaat’ te kunnen varen om zodoende ook bij hoog water boodschappen te kunnen doen op Schier.
Het heeft niet mogen zijn.


Terug peddelend van De Woude voeren we langs een observatieplatform voor vogelaars, half verscholen in het riet. Destijds was ik daar met Klaas uitgestapt en had hij – naast zware shag en zwarte koffie – z’n Swarovski veldtelescoop onder uit een tas gevist. Tussen de groene stengels bespeurde hij al gauw een rietgors en een rietzanger. Voor mij onooglijke grauwe vogeltjes, en eerlijk gezegd niet per se boeiend. Totdat Klaas me maande om heel stil te blijven. Op 30 meter afstand had hij een blauwborstje gespot. Het beestje zat doodstil op een rietstengel en was door de telescoop glashelder te zien. Klein en grauw, maar met een onwaarschijnlijk sprankelende kobaltblauwe borst. Ik begreep dat dit geen alledaagse waarneming was. Zelf wist ik niet eens van het bestaan van het beestje af, laat staan dat ik er ooit een zou hebben ontdekt.

“Hé Klaas, weet je nog, dat blauwborstje toen?”
“Ja, dat was een mooi vogeltje. Ik denk niet dat ik er daarna ooit nog een heb gezien.”
“Misschien moeten we eind september nog eens gaan varen, dan wemelt het hier van de trekvogels.”
“Ja, dat moesten we maar eens doen. Dan krijg ik dat kanoën ook wat meer in m’n armen. Want als ik nog eens met die kano naar de plaat wil, dan moet er wel wat geoefend worden.”

Het is er niet meer van gekomen. Maar wat ben ik dankbaar dat ik Klaas in een opwelling heb gebeld om na lange tijd weer eens samen een rondje te peddelen. Het is nu al een mooie herinnering.

Klaas, ik heb genoten van je relativisme en van je vermogen om van het leven te genieten door er zelf wat van te maken. Met vaak minimale middelen, maar met rijke fantasie en een gezonde dosis anarchisme. Bedankt voor de mooie momenten samen.
En bedankt voor het blauwborstje.

Mattijs