De Perseïden.

De Perseïden.

Al een week van te voren in kranten aangekondigd: in de periode van dinsdag 10 augustus tot zaterdag 14 augustus zou de meteoren zwerm Perseïden de Aarde passeren. Dat gebeurt 24/24 uur, maar de lol ervan, de “vallende sterren” , zijn alleen goed zichtbaar als het echt goed donker is. Nachtwerk dus: zon al een tijdje onder, en royaal voor opkomende zon. De extra mazzel is in die periode dat het net om nieuwe maan gaat, en de maan dus weinig licht geeft.

De aankondiging van Johan en Rianne om in de nacht van vrijdag op zaterdag dan op het Meer te gaan zien levert enthousiaste reacties op, maar ook de teleurstelling van Jackelien: “dan kan ik helaas niet”.

Omdat de grootste kans op vallende sterren net een nacht eerder is, kies ik dan voor de nacht van donderdag 12 augustus op vrijdag. Doe ik mezelf en ook Jackelien er een plezier mee. Nieuwe maan, en die is ook al onder de horizon even  na 11 uur ’s avonds. Wat zal het dan donker zijn op het Meer! Via de KVU app krijg ik nog een paar aanmeldingen. We gaan het proberen.

Varen in het donker vind ik zelf ook wel spannend, voor je evenwichtsgevoel op het water is de horizon  best handig, en dan ook nog golven stiekem en onzichtbaar om je heen ….

Evenwicht in het donker, niks zien? Probeer het zelf maar met staan op één been, ogen open of ogen dicht?

Ik neem een hele verzameling lampjes mee, zaklantaarn en die handige Hema fietslampjes.

Om 11 uur ben ik in de loods, Jackelien, Corry Damman en Alex zijn er al.

Corry heeft vaker in het donker gevaren, stelt me gerust: in Noord-Holland is het nooit donker, en ze blijkt gelijk te krijgen. Slechts één rood lampje op het achterdek van Alex zal voldoende zijn.

Als we om half 12 het water op gaan en langs de jachthaven varen is daar nog veel licht, even verderop is het wel donker maar onze ogen wennen snel daar aan.

Het is een erg rustige nacht, geen wind en het Meer is ongeveer zo vlak als een pannenkoek. Het is vrijwel onbewolkt, ideale omstandigheden. Makkelijk dus en tijd om om je heen en vooral een beetje omhoog te kijken.

Snel al de eerste flits, daarna duurt het even voor de tweede.

Na een uur dobberen we vlakbij het starteiland, en dan om de paar minuten de mogelijkheid om een wens te doen. Ik wens dan een volgende vallende ster, en dat lukt vrij vaak.

Het is best gezellig zo met zijn vieren dobberend op een stil Meer, een beetje kijkend, een beetje kletsend.

Na ruim een uur lijkt het boven ons dicht te trekken, we peddelen langzaam  terug maar in het Uitgeester Meer klaart het weer op en als toegift vallen er nog een paar sterren.

Wat een mooie nacht zo.

En dat in schrille tegenstelling met het tochtje van Johan en Rianne: dat gaat gewoon in de nacht van vrijdag op zaterdag NIET door: teveel wind om in het donker te varen, en dan ook nog serieuze bewolking.

Wat had het groepje van donderdagnacht een geweldige mazzel!

Vanuit een kajak is nachtfotografie best moeilijk, we moeten het met slechts herinneringen doen.

Dick Mulder