Rondje Waterland - 24 april 2022

De wekker ging vroeg. Normaal iets waar ik zelf niet vrolijk van word, maar vandaag was het voor een goed doel. We werden om 08.00 uur bij de loods verwacht voor onze dagtocht Waterland. Onderweg Alex oppikken en door naar Uitgeest. Daar aangekomen waren Johan, Timo, Peter en Bert al aanwezig. Johan verzorgde de briefing en deelde de bijzonderheden. Daarna de kajaks opladen en onderweg naar ons startpunt Zuiderwoude.

In het pittoreske dorpje aangekomen, konden we ons redelijk beschut omkleden. Gelukkig maar, want de wind was toch al nadrukkelijk aanwezig. De instapplaats lag direct naast de parkeerplaats dus de kajaks lagen al snel in het water.

Als ervaren tochtleider had Johan keurig wat waterkaarten geprint en onder de deelnemers verspreid. Die klemden we zorgvuldig onder de elastieken en deden daar vervolgens….. niets mee. Binnen vijf minuten kwamen we erachter dat we door een creatieve interpretatie van de gegeven markeringspunten toch aan een andere kant van de "Kerk AE" op het Bozenmeertje terecht waren gekomen. En ondanks dat het niet een heel groot watertje was, zou terugvaren naar het startpunt betekenen dat we gelijk de eerder genoemde wind moesten trotseren. Gelukkig kunnen we allemaal goed omgaan met veranderende omstandigheden en bestond de route uit een “rondje”. De keuze was dus al snel gemaakt om het rondje dan maar met de klok mee te varen in plaats van tegen de klok in. Daarmee moesten we alleen de geplande locatie van de lunch iets aanpassen.

De tocht voerde ons langs open weilanden waar we verschillende weidevogels konden spotten. Timo had speciaal hiervoor een verrekijker mee. Peter heeft de kennis van een ornitholoog, want die kon aan de hand van de gedragingen al benoemen welke vogel we (waarschijnlijk) in het vizier hadden. Ik slaap vanaf nu met mijn door de Postcodeloterij verstrekte vogelgids onder mijn kussen, in de hoop de volgende keer ook een paar soorten te herkennen.

Na de weilanden kwam de kerktoren van Broek in Waterland in zicht en al snel voeren we langs monumentale pandjes door de dorpskern. Langs de kerk onder een mooi bruggetje door en zo langs de achtertuinen van verbaasde bewoners. Nadeel van zo rustiek varen is dat je langs weinig publieke aanlegplaatsen komt en dat een lekker terras voor een kop koffie ook op zich liet wachten. Dan maar even het dorp door en daarna een plekje zoeken. Daarbij kwam echter het dilemma van de eerder genoemde vogels naar voren. Wij hebben de natuur lief en vrezen de veldwachter dus we wilden eventuele nesten langs de oevers niet verstoren. Er moest dus nog even gewacht worden op koffie. Gelukkig stond er een verwijsbord in het water met de uitnodiging om de theetuin Overleek te bezoeken. Die uitnodiging kwam geen tel te vroeg. Voor de één omdat hij echt behoefte had aan koffie, voor de ander omdat hij dolgraag een plasje wilde plegen. We vonden een plekje en de koffie en gebak stond al snel op tafel. Alex heeft hard gewerkt aan het promoten van de kajaksport door alle aanwezige kinderen één voor één in zijn kajak plaats te laten nemen. Peter vulde daarbij de rol van voorzitter in door de ouders te vertellen welke stappen er gezet moesten worden om deze eerste voorzichtige kennismaking om te zetten in een lidmaatschap. Bert overzag alles en zorgde voor een rustig en ordentelijk verloop van deze ad hoc instapsessie.

Maar genoeg getreuzeld. Na rust, koffie en gebak moest er een prestatie geleverd worden. Het stuk naar Monnickendam lag voor ons. En niet zo maar, maar dat stuk lag tegen de wind in. Stevige wind. Niet te gek, de meningen waren verdeeld tussen 4 of 5, maar wel over een aardige afstand. Dus de kin op het dek en roeien!

Na verbranden van de extra calorieën van die ochtend kwamen we toch nog redelijk energiek aan in Monnickendam. De route voerde ons langs de buitenrand om het dorp, om vervolgens door het oude dorpscentrum terug te slingeren. Het was drukker en, naar mijn bescheiden mening, minder pittoresk dan Broek in Waterland, maar desalniettemin prachtig om doorheen te varen. Wat een heerlijke rust. Al denk ik dat dat mogelijk ook iets te maken kan hebben met het feit dat het zondag was.

Hier vonden we een mooi en rustig plekje aan de kant waar we, zonder vogels te verstoren, de lunch konden genieten. Voor Timo brak hier het moment aan waar hij eigenlijk al de hele ochtend naar uit had gekeken. De koffie van Johan werd geserveerd. Hij kreeg zelfs een tweede kop. Vreugde alom. Die pret werd nog meer vergroot toen Johan ook nog voor iedereen een stroopwafel tevoorschijn toverde. Daarmee waren we het stuk wind in varen al snel vergeten.

Na de lunch restte ons nog een stuk langs wat weilanden en over de Ooster Ee. Daar ondervonden we het voordeel van al dat wind in varen van deze dag. Hier hadden we namelijk over een leuke afstand en over meer open water eindelijk wind mee. En met een beetje fantasie en creatief gebruik van de peddel werd er zelfs gesurft. Dit stuk werd vrij vlot afgelegd en daarmee kwam het kerkje van Zuiderwoude weer in zicht. We zijn toen nog een stuk van de route richting Holysloot op gegaan, maar in goed overleg vonden we het toen ook welletjes, dus terug en de kajaks het water uit.

We kunnen terugkijken op een bijzonder geslaagde dag en een enorm leuke route. Qua afstand voor iedereen te doen en er is onderweg genoeg te zien en te beleven. Ik denk dat het ’s zomers wel een stuk drukker is met pleziervaart en (huur)motorbootjes. Gelukkig worden ook die steeds meer elektrisch.

Mocht de route nog eens op de kalender verschijnen, dan wil ik zeker weer mee!

Danny

Foto's: Danny en Peter