13 vaarders en 20 zeehonden.

Op zaterdag de 8e augustus 2020 tufte ieder van ons in het eigen coronabubbeltje naar Nogal Wiedus, het restaurantje met uitzicht op Noorderhaaks. Eenmaal op het water trok de lucht wat dicht met hoge sluierbewolking, en dat was mooi want het was warm genoeg. Neopreen was wel mee, maar niet nodig deze keer. Rob had een rondje uitgezet om Noorderhaaks heen, met de klok mee. Het water spiegelde en de horizon was nauwelijks te zien. Kompas op 270. Aan de oostkant waren wat bootjes aangemeerd en liepen er mensen. Maar het rustpunt was op de zuidwesthoek van het eiland, ten zuiden van het zeehondenreservaat.

En daar was het leeg. Ook de zeehonden lagen er niet: die hadden een eigen hitteprotocol en waren allemaal in het water. Alleen de sterns bleven droog.

Klik hier om de rest van dit verslag te lezen.

Naar Simonszand, een tocht van Mary, Jos, René en Tiny

Vrijdag 31 juli, dat bleek de beste datum voor een tocht naar Simonszand. Lekker voor de uitslapers, want we hoefden pas om half 7 op te staan. Alles muisstil in de auto’s gezet om de andere kampeerders niet te storen en dan op naar Noordpolderzijl. In de haven lagen een paar zeiljachten, waarvan de bewoners zeer geïnteresseerd waren in onze plannen. In de geul  stonden nieuwe staken en meer richting zee lagen er ook tonnen met VN, dat was nieuw. Het was stralend weer. We hadden prachtig zicht, zodat we, waar het maar mogelijk was vanwege de waterstand, lekker konden afsteken. Behalve heel in de verte zagen we verder geen enkel schip. Het ging lekker snel, op het laatst 12 km p.u. We staken de zuid oost Lauwers over en zaten zo in de geul van Spruit. En daar lag ie dan Simonszand. Bedekt met honderden zeehonden. Altijd als je daar aankomt, geeft dat een feestelijk gevoel. Daar mag je dan uren blijven. Hoewel je zou kunnen denken: ‘daar is helemaal niets, dus wat is daar nou zo leuk aan?’


foto: Tiny

Klik hier voor de rest van het verslag

De Regge

 Meestal is het niet leuk als vrienden gaan verhuizen en verder bij je vandaan gaan wonen. In dit geval kwam het wel mooi uit. Dirk-jan verhuisde vorig jaar naar Ommen in Overijssel. De eerste keer dat we langs kwamen zijn we een stuk gaan lopen door de omgeving, ook langs de Regge. Een meanderende rivier die uitkomt op de Vecht. "Volgende keer neem ik mijn kano mee" zei ik al.

Deze zomer was het eindelijk dan zover. Met behulp van kanogids "Kanoparadijs Nederland" een praktisch startpunt en een eindpunt gevonden voor een tocht van ruim 25 km. Donderdagavond eerst nog een uitgebreide barbecue bij Dirk thuis met zijn gezin. Het idee was vroeg naar bed te gaan en de volgende morgen vroeg op pad te gaan, een erg optimistisch idee blijkt.

Ik was in mijn vorige leven Ier of wordt in mijn volgende een Ier

Kano tocht Ierland-

Als je de cursief geschreven namen in Google maps opzoekt krijg je de mooiste foto’s van de natuur en steden te zien.

 Het was een wens van mij, na vaak op vakantie te zijn geweest in Ierland, om per kano de Shannon af te varen. Na mijn hartinfarct zeiden mijn zoon Max jr. en schijnzoon Bas als we nog een keer in Ierland willen kanoën, moeten we het nu doen. We hadden wel een probleem 3 personen en maar 2 kano's. Jan Bakker van mijn woensdag kano groep zei je mag mijn Mariner wel lenen. Dus probleem opgelost en konden we verder met plannen van de reis.

Zo gezegd, zo gedaan en op 30 augustus 2017 vertrokken Bas en ik per auto met 3 kano’s op het dak richting mijn geliefde Ierland. Max jr. is een dag later met het vliegtuig ons achterna gereisd.

31 aug. Zijn we met de boot van IJmuiden - Newcastle vertrokken. De autorit vanuit onze woonplaats Beverwijk naar IJmuiden was zeer kort, maar een goed begin van de vakantie. Een hele ervaring was het om met de boot tussen onze thuis pieren naar Engeland te varen. De overtocht was een mooie belevenis. Lekker gegeten, een goed bed en de volgende dag wordt je wakker met de fraaie krijtrots kust van Engeland al in zicht.

Klik hier om het hele verslag te lezen!

Varen op Gein en Gaasperplas

De leden van KVU die wel eens met mij een rondje Gein hebben gevaren weten dat ik al zo’n 50 jaar in dat gebied ronddobber. Toen de toercommissie van de TKBN vorig jaar een rondje Gein-Gaasperplas plande wist ik dus wel wie er mee moest. Helaas was het die dag niet verantwoord om met de kajak op de auto naar Amsterdam Zuidoost af te reizen.

Maar op de langste zaterdag van 2020 ging het dan toch gebeuren. Samen met acht anderen mochten Ton en ik ons melden op een parkeerplaats bij de Gaasperplas bij Jaap Ruiter van de TKBN. Om 9:45 uur, voor een zeekajakker is dat uitslapen. En het zou een memorabele tocht worden.

Klik op de foto voor veel meer foto's

Klik hier om het hele verslag te lezen

Kanoën langs de Lofoten

Inspiratie gezocht?
Deze tijd van Corona is prima geschikt om al die dingen eens te doen waar je niet aan toe gekomen was.
In ons geval was dat om iets te schrijven over onze kanotocht langs de Lofoten. Dat was weliswaar al in 2014, maar misschien kan je er nog inspiratie uit putten.

Tiny en René