De Regge

 Meestal is het niet leuk als vrienden gaan verhuizen en verder bij je vandaan gaan wonen. In dit geval kwam het wel mooi uit. Dirk-jan verhuisde vorig jaar naar Ommen in Overijssel. De eerste keer dat we langs kwamen zijn we een stuk gaan lopen door de omgeving, ook langs de Regge. Een meanderende rivier die uitkomt op de Vecht. "Volgende keer neem ik mijn kano mee" zei ik al.

Deze zomer was het eindelijk dan zover. Met behulp van kanogids "Kanoparadijs Nederland" een praktisch startpunt en een eindpunt gevonden voor een tocht van ruim 25 km. Donderdagavond eerst nog een uitgebreide barbecue bij Dirk thuis met zijn gezin. Het idee was vroeg naar bed te gaan en de volgende morgen vroeg op pad te gaan, een erg optimistisch idee blijkt.

 Eigenlijk veel te laat de volgende ochtend neem ik afscheid en rij met mijn camperbusje naar het eindpunt op de Regge waar ik mijn fiets achterlaat. Je kan zeker verder vanaf hier, als je de kano 50 meter overdraagt, nog zo'n 15 kilometer verder tot de Vecht doorvaren.

Met camper en kano op het dak rijd ik naar het startpunt bij Enter. Een ruime (gratis) parkeerplaats met boothelling.
Het is een prachtige zonnige dag met nauwelijks wind, de Regge stroomt richting de Vecht dus het is duidelijk de route te volgen. Dat dacht ik tenminste...

De eerste kilometers kom ik flink wat huurkano's tegen met toeristen met rode ruggen , ook vaar je langs een paar campings.
De huurkano's komen niet verder dan een stuw met een vistrap. Ik dacht de kano over te dragen, maar kon niet echt een makkelijke instapplek vinden zonder het water in te lopen. Na wat wikken en wegen besloot ik toch maar de vistrap af te glijden. Alles binnenboord gehaald en surfschoentjes aangetrokken, want ik ging er eigenlijk van uit dat ik wel om zou gaan. Er zijn 4 "treden", als je na een tree zijwaarts komt te liggen ga je natuurlijk zo om bij de volgende tree. Gelukkig rechtdoor het midden met een snelheid van bijna 12 km per uur en weer vrolijk verder op een prachtig lege rivier. Het lijkt erop dat de GPS niet goed werkt maar dat is omdat de rivier zijn oorspronkelijke weg weer volgt en niet het recht getrokken pad dat nog op google maps staat.

Het water is ontzettend helder en je ziet de vissen zwemmen, dit verandert helaas als je door Nijverdal peddelt.
De Regge is in oude glorie herstelt en kronkelt weer zoals vroeger, behalve bij Nijverdal, hier gebruiken ze een deel van de rivier voor toeristische rondvaarten en is de oorspronkelijke loop van de rivier verwaarloosd. De afslag naar het nieuwe deel is nauwer dan naar de oude route, een slecht excuus voor het eigenlijk verkeerd varen wat ik dus deed. Erg veel begroeiing in het water en zelfs een stroomdraad met spanning erop over het water. Om de koeien tegen te houden in het ondiepe water of voor eigenwijze toeristen? Voorbij Nijverdal kwam ik weer op de hoofdstroom uit. 

 
KLIK op de foto voor alle foto's van Jacco

 Bij Hellendoorn begint het steeds mooier te worden. Toch nog 1 keer overgedragen bij een stuw.
Onderweg zijn er  af en toe mensen aan het zwemmen in de rivier en ook zie ik een slingertouw vanuit een hoge boom.
Er staan veel grote eiken onderweg waar ik ook even heerlijk onder uitrust en een broodje eet.
De rivier kronkelt als een dronken slang verder en ik geniet van de rust en de vele gekleurde libelles.
Na een uur of vier varen kom ik bij de stuw aan waar mijn fiets (gelukkig) nog staat. Even wat drinken , omkleden en met behulp van google maps via bijzonder kleine onverharde fietspaden weer 21km terug naar de camper fietsen. Een visser hield mijn kano in de gaten bij de stuw en daar weer aangekomen plof ik neer met een koud biertje uit de koelbox. Missie geslaagd!

Al met al een heerlijke  tocht om te varen met een buitenlands karakter. En mocht het weer corona veilig zijn om samen in de auto te zitten, zou ik deze route nog graag eens doorvaren tot de Vecht. 40 kilometer peddelen en terug fietsen is wel een beetje te veel van het goede. Eerder beginnen en dan eindigen op de Vecht met een overnachting is ook een leuke optie met de campings onderweg.

Veel kanoplezier,

Jacco Visser